شماره تماس : 02188757911
امروز سه شنبه 9 خرداد 1396 ساعت 17:20
لطفا چند لحظه منتظر بمانيد ...

راهنماي گردشگري مالزي

 

مالِزي کشوري در جنوب شرقي آسيا و پايتخت آن کوالالامپور است. سازمان‌هاي دولتي و وزارت‌خانه‌هاي اين کشور در شهر جديد پوتراجايا (پايتخت اداري) اين کشور واقع است. مالزي عضو سازمان ملل متحد و اتحاديه کشورهاي همسود است. اين فدراسيون شامل سيزده ايالت در جنوب شرقي آسيا است. نام «مالزي» زماني انتخاب شد که فدراسيون مالايا؛ سنگاپور، صباح و ساراواک يک اتحاديه متشکل از 14 ايالت را تشکيل دادند. در سال 1965 سنگاپور از مالزي جدا شد و به کشوري مستقل تبديل گرديد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مالزي دربردارنده دو ناحيه جغرافيائي است و درياي جنوبي چين آن‌ها را از هم جدا مي‌کند: شبه جزيره مالزي يا مالزي غربي که بر روي شبه جزيره مالايي قرار دارد و از شمال با تايلند مرز خشکي دارد و از طريق جاده شوسه جوهور از جنوب با سنگاپور پيوند دارد. اين کشور دربردارنده شاه نشينهاي جوهور، کداه، پاهنگ، نگري سمبيلان، کلانتان، پراک، سلانگور، پرليس و ترنگانا بوده و دو ايالت آن را فرمانداران ملاکا و پنانگ و دو منطقه فدرال پوتراجايا و کوآلالامپور سرپرستي مي‌کنند. بورنئوي مالزي يا مالزي شرقي که بخش شمالي جزيره بورنئو را دربردارد باآنکه هم مرز اندونزي است، زير سرپرستي حکومت شاه نشين برونئي قرار دارد. مالزي شرقي دربردارنده ايالات ساباح و ساراواک و حوزه فدرال لابوآن است.اگرچه از ديدگاه سياسي اين بخش را مالايي‌ها سرپرستي مي‌کنند، اما جمعيت جديد مالزيايي با وجود اقليتهاي چيني و هندي يکدست نيست. سياست‌هاي مالزي براي بيان ماهيت ادعاشده مشاوره‌اي آن گفته شده‌است و سه حزب اصلي تشکيل دهنده ناسيونال باريسان، هريک وابستگي خود را به يکي از گروه‌هاي نژادي کاسته‌است. تنها تنش مهم ديده شده در اين کشور، از زمان استقلال آن تا کنون، شورشهاي نژادي 13مي در آستانه مبارزه انتخاباتي و بر سر درگيري‌هاي نژادي بوده‌است. با اين همه، مالزي الگويي از هماهنگي نژادي شمرده مي‌شود.

 

دولت و سياست

 

مالزي کشوري با حکومت پادشاهي مشروطه است. اين کشور به دست يک فرمانرواي بلندپايه يا (Yang di-Pertuan Agong) که از آن به نام شاه مالزي ياد مي‌شود، اداره مي‌گردد. او براي يک دوره پنج ساله در ميان نه پادشاه ايالات مالايايي برگزيده مي‌شود؛ چهار ايالت ديگر، اسما فرمانداراني دارند که در کار اين انتخاب شرکت نمي‌کنند. به همين سبب مالزي کشوري پادشاهي شمرده مي‌شود.

سازمان حکومتي در مالزي نسبتاً الگوبرداري از سازمان پارلماني سيستم وست مينيستر، يا به عبارتي ميراث حکومت استعمار بريتانيا است. اما در عمل، بيشتر قدرت در شاخه اجرائي دولت متمرکز مي‌شود تا بخش مقننه آن، و قوه قضائيه در اثر حملات مداوم دولت در دوره مهاتير تضعيف شده‌است. از زمان کسب استقلال در سال 1957، مالزي توسط يک ائتلاف چند نژادي تحت عنوان ناسيونال باريسان (قبلاً يک اتحاد بوده) اداره شده‌است.

مجلس مالزي شامل يک مجلس نمايندگان (Dewan Rakyat) (يعني «خانه ملت») و يک مجلس سنا يا (Dewan Negara) (يعني خانه کشور) مي‌باشد. مجلس 219 عضوي نمايندگان از طريق هيئتهاي تک عضوي موکلاني انتخاب مي‌شوند که اعضاي آن براي حداکثر يک دوره 5ساله برگزيده شده‌اند. قدرت قانونگذاري بين قانونگذاران فدرال و ايالتي تقسيم مي‌شود. تمام 70 سناتور آن براي مدت 3 سال متصدي امور وکالت خود هستند؛ که 26نفر از آنهلا از سوي مجامع ايالتي، 2 نفر به نمايندگي از منطقه فدرال کوآلالامپور، يعني 1نفر از حوزه‌هاي فدرال لابوان و پوتراجايا، و 40نفر باقي نيز توسط شاه منصوب مي‌گردند. انتخابات پارلماني مالزي دست کم يکبار در هر? سال برگزار مي‌شود، که آخرين انتخابات عمومي آن در مارس 2004 برگزار شده‌است. سن راي دهندگان بايد از 21 به بالا باشد تا بتوانند براي اعضاي مجلس نمايندگان و نيز بيشتر ايالات و نيز مجمع قضائي ايالتي راي بدهند. راي دادن اجباري نيست.

قدرت اجرايي در اختيار کابينه مالزي (هيئت دولت) به رياست نخست وزير است؛ و قانون اساسي مالزي تاکيد مي‌کند که نخست وزير بايد عضو مجلس پايين دستي، پارلمان مالزي باشد که بنابر نظر حاکم عالي مي‌تواند به گروه اکثريت در مجلس دستور دهد. کابينه از ميان اعضاي دو مجلس انتخاب مي‌گردد و مسئول اداره آن مرجع نيز مي‌باشد.همچنين دولت مالزي در تلاش است که ميزباني جام جهاني 2030 را کسب کند.

 

 

 

 

 

 

 

 

دولت‌هاي ايالتي با رياست وزراي عالي (Menteri Besar در ايالات مالايايي يا Ketua Menteri در ايالاتي که حاکمان موروثي ندارند) با شوراهاي ايالتي (Dewan Undangan Negeri) و با راي شاهان و فرمانداران آنها برگزيده مي‌شوند.

 

تقسيمات کشوري

 

مالزي داراي 13 استان است و استاندار هر استان را اصطلاحاً «شاه» مي‌نامند.

 

جغرافيا

 

کشور مالزي در جنوب شرقي آسيا واقع شده و از لحاظ جغرافيائي از دو قسمت کاملاً جدا تشکيل شده. ميان 1تا 7درجه عرض شمالي و 100 تا 119 درجه طول شرقي قرار دارد.

 

 

کوالالامپور

پوتراجايا

مالزي غربي

مالزي شرقي

ناحيه فدرالدرياي جنوبي چين

تنگه

مالاکا

خليج تايلند

درياي سولو

درياي سلب

دو بخش متمايز مالزي از طريق درياي چين جنوبي از يکديگر جدا شده‌اند، که هردو بخش غربي شبه جزيره مالزي و شرق مالزي، داراي منظره بسيار مشابهي از دشتهاي مرتفع ساحلي هستند که اغلب از تپه‌ها و کوهستانهاي جنگلي انبوه پوشيده شده که مرتفع‌ترين آن، کوه کينابالو به ارتفاع 4,095,2 متر بر روي جزيره بورنئو قرار دارد. آب و هواي محلي، استوايي بوده که مشخصه آن بادهاي موسمي سالانه‌است که (در ماههاي آوريل و اکتبر) در جنوب غرب و (از اکتبر تا فوريه) در شمال غرب مي‌وزد.

تانجونگ پي آي، که در ايالت جنوبي جوهور قرار دارد، جنوبي‌ترين نقطه قاره آسيا مي‌باشد.

تنگه مالاکا که بين سوماترا و شبه جزيره مالزي قرار دارد، به شکل بحث برانگيزي مهمترين مسير کشتيراني جهان محسوب مي‌شود.

پوتراجايا، مرکز اداري جديد التاسيسي براي دولت فدرال مالزي است که تاحدي در نظر دارد از تراکم فزاينده داخل پايتخت مالزي، کوآلالامپور بکاهد. کوآلالامپور به عنوان مقر پارلمان و علاوه برآن مرکز بازرگاني و مالي کشور باقي مي‌ماند. ديگر شهرهاي اصلي آن عبارتند از پنانگ جرج تاون، ايپوه، جوهور باهرو، کوچينگ، کوتاکينابالو، آلوراستار، کوتاباهارو و شهر مالاکا.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


مالزي به خوبي از منابع طبيعي در نواحي خود برخوردار است همچون کشاورزي، جنگلداري و نيز مواد معدني. از لحاظ کشاورزي، مالزي اولين صادر کننده پلاستيک طبيعي (کائوچو) و خرماي روغني است که همراه آن الوارها و تنه‌هاي بريده شده درختان، کاکائو، فلفل سياه|فلفل، آناناس و تنباکو (توتون) موجب رشد اين بخش شده‌است. خرماي روغني، نيز يک جنس عمده صادراتي خارجي است.

در ارتباط با منابع جنگلي، ذکر شده که برش الوار تنها براي اعطاي يک کمک عمده به اقتصاد در طي قرن19 انجام گرفته‌است. امروزه، تقريباً ?59 مالزي از جنگل پوشيده شده‌است. گسترش سريع صنعت توليد الوار (چوب)، به ويژه پس از دهه 1960، موجب فرسايش جدي منابع جنگلي کشور شد. اما، در راستاي اقدام دولت براي حفاظت از محيط و سيستمهاي اکولوژيکي، منابع جنگلي توانستند به يک مبناي پايدار دست پيدا نمايند و بر اين اساس نرخ قطع درختان روند نزولي در پيش گرفت.

 

علاوه بر اين، در اين نواحي جنگل کاري صورت گرفته و در نقاط کم تراکم جنگلي مجدداً درختکاري نيز انجام شده‌است. دولت مالزي برنامه‌هايي را براي غني سازي حدود 30/312کيلومتر مربع (5/120 مايل مربع) از اين سرزمين را تحت شرايط جنگل طبيعي با نخل رونده کشت داده، و درختکاري‌هاي کائوچو به همراه آنها انجام داده‌است. همچنين براي غني سازي بيشتر منابع جنگلي، گونه‌هاي سريع رويان درختان مولد الوار را همچون «meranti tembaga»، "merawan" و "sesenduk" در اين ناحيه کاشته‌است. در عين حال، پرورش درختان پرارزش همچون ساج و درختان ديگر را نيز براي استفاده از مغر آنها و کاغذ ترويج نموده‌است. کائوچو به عنوان تنها تکيه گاه اقتصاد مالزي، بطور وسيعي با روغن خرما به عنوان کالاي صادراتي عمده کشاورزي مالزي جايگزين شده‌است.

 

قلع و نفت خام دو منبع عمده معدني هستند که در اقتصاد مالزي از اهميت خاصي برخوردارند. مالزي تا زمان فروپاشي بازار قلع در دهه1980، به تنهايي بزرگترين توليد کننده قلع جهان بود. در قرون19 و20 قلع نقش غالبي را در اقتصاد مالزي ايفا مي‌کرد. درست در سال 1972 بود که نفت خام و گاز طبيعي، جاي قلع را به عنوان عامل اتکاء بخش معدن مالزي اشغال نمودند. ضمناً، ماليات براي قلع کاهش يافته‌است. نفت خام و گاز طبيعي در حوزه‌هاي برون ساحلي ساباه، ساراواک و ترنگانو، به خصوص در آن سه ايالت، کمک فراواني به اقتصاد مالزي نموده‌است. ديگر کاني‌هاي داراي اهميت يا ويژگي (خاص) شامل مس، طلا، بوکسيت، سنگ آهن و زغالسنگ به همراه مواد معدني صنعتي نظير خاک رس، کائولن، سيليس، آهک، باريت، فسفاتها و سنگهاي ساختماني همچون گرانيت و نيز بلوک‌ها و قطعات مرمر هستند. مقادير اندکي از طلا نيز توليد مي‌شوند. در سال2004، وزير در امور دفتري نخست وزير، داتوک مصطفي احمد، فاش کرد که ذخاير نفتي مالزي در حدود 84/4 ميليارد بشکه مي‌باشد در حالي که ذخاير گاز طبيعي آن 89تريليون فوت مکعب (2500کيلومتر مکعب) است. اين يک افزايش 2/7% بود.

دولت برآورد نمود که مالزي با نرخ فعلي توليد قادر خواهد بود براي 18 سال نفت و به مدت 35سال گاز طبيعي توليد کند. مالزي در سال 2004رتبه 24 ام را از لحاظ ذخاير نفتي و 13 ام را از نظر گاز طبيعي در دنيا دارد. ?56 ذخاير نفتي در اين شبه جزيره قرار دارند درحالي که ?19 آن در شرق مالزي واقع شده‌است. دولت عوايد حاصله از نفت را به ميزان ?5 به ايالات خود و باقي آن را به حکومت فدرال اختصاص داد. هريک از ايالات حق دارند تا منابع موجود در داخل محدوده خود را کنترل نمايند. اما، نفت و گاز تحت نظارت دولت فدرال قرار دارد. به ايالاتي که منابع مزبور در آنها وجود داشته باشد، امتيازاتي اعطاء خواهد شد..

 

ترابري

 

مالزي جاده‌هاي بزرگي دارد که تمامي شهرها و نقاط اصلي را در ساحل غربي شبه جزيره مالزي به همپيوند مي‌دهد. درازاي شبکه آزادراهي مالزي نزديک به 1192کيلومتر (740مايل) است. اين شبکه تمامي شهرها و مراکز مهم همچون دره کلانگ، جوهور باهرو و پنانگ را به ديگر نقاط پيوند مي‌دهد. بزرگراه اصلي، بزرگراه شمال- جنوب به ترتيب از نقاط شمالي و جنوبي بوکيت کايوهيتام و جوهورباهرو در شبه جزيره مالزي امتداد مي‌يابد. اين بزرگراه بخشي از شبکه بزرگراهي آسيا است که تايلند و سنگاپور را نيز به هم پيوند مي‌دهد.

جاده‌هاي شرق مالزي و کرانه خاوري شبه جزيره مالزي هنوز به نسبت توسعه نيافته هستند. آنها از جاده‌هاي پرپيچ و خم در نواحي کوهستاني تشکيل شده‌اند و برخي از آنها هنوز آسفالت نشده و شني هستند. به همين سبب استفاده هميشگي از رودخانه‌ها به عنوان روش اصلي ترابري براي ساکنان داخلي شمرده مي‌شود.

سرويس قطار در غرب مالزي با خط آهن مالايايي Keretapi Tanah Melayu انجام مي‌گيرد و شبکه گسترده‌اي دارد که تمام نواحي و شهرهاي اين شبه جزيره و از جمله سنگاپور، را به يکديگر پيوند مي‌دهد. خط آهن کوتاهي در ساباه وجود دارد که راه آهن بورنئوي شمالي از آن براي ترابري کرايه‌اي بهره مي‌گيرد.

بنادر دريايي Tanjong Kidurong]], کوتا کينابالو, کوچينگ, Kuantan, Pasir Gudang, Tanjung Pelepas, Penang, Port Klang, سانداکان و Tawau وجود دارند.

همچنين فرودگاه‌هايي در رده جهاني وجود دارند مانند فرودگاه بين‌المللي کوآلالامپور در سپانگ، فرودگاه بين‌المللي بايان لپاز در پنانگ و فرودگاه بين‌المللي کوچينگ و فرودگاه بين‌المللي لنگکاوي که حرکت به سوي مقاصد بين‌المللي و داخلي و نيز مسيرهاي هوايي کوتاه داخلي در نواحي روستايي ساباه و ساراواک در آن انجام مي‌گيرد. مالزي موطن کم هزينه‌ترين سيستم حمل بار، خطوط هوائي آسيا در منطقه‌است. فرودگاه کوآلالامپور است به عنوان يک مرکز پروازي نواحي آسياي جنوب شرق و چين را نيز تحت پوشش قرار مي‌دهد.

خدمات مخابراتي درون شهري عمدتاً از طريق پست راديوئي مايکرو ويو براي شبه جزيره مالزي فراهم مي‌شود. مخابرات بين‌المللي به وسيله کابلهاي زير دريايي و ماهواره انجام مي‌گيرد. يکي از بزرگترين و مهمترين شرکتهاي مخابراتي در مالزي، تلکام مالژيا برهاد (TM) است که توليدات و خدماتي را براي خطوط ثابت، و موبايل و نيز خدمات دسترسي شماره گيري و پهناي باند اينترنتي را ارائه مي‌نمايد. اين شرکت تقريباً داراي خدمات انحصاري خطوط ثابت تلفني در کشور مي‌باشد.

در حال حاضر شرکت‌هاي سل کام (Celcom)، مکسيس (Maxis) و دي جي (DiGi) بيشترين سهم در ارائه خدمات تلفن همراه اين کشور را دارا مي‌باشند.

در دسامبر 2004 ليم کينگ يايک وزير انرژي، آب و مخابرات گزارش داد که کمتر از يک درصد يا حدود 218004 نفر از مردم مالزي از خدمات باند پهن (اينترنتي) استفاده مي‌کنند. اما اين مقادير براساس شماره مشترکين مي‌باشد، در حالي که درصد مصرف داخلي آن مي‌تواند بطور دقيق تري بر اين وضعيت تاثير بگذارد. اين نشان دهنده افزايش ?45در سه چهارم از موارد است. او همچنين بيان نمود که دولت در نظر دارد که استفاده از آن تا سال 2006 به ?5 افزايش يافته و تا سال 2008 به ?10 برسد. وي به شرکتهاي مخابراتي بومي و سرويس دهندگان توصيه نمود تا به خاطر منافع کاربران بيشترين خدمات را در اقصي نقاط با هزينه‌هاي پايينتري ارائه دهند.

 

بهداشت

 

جامعه مالزي براي گسترش و توسعه بهداشت اهميت قائل بوده، و ?5 بودجه توسعه بخش اجتماعي دولت به بهداشت عمومي اختصاص داده شده – که يک افزايش بيش از ?47 نسبت به رقم پيشين آن است. اين يعني بهداشت داراي افزايشي بيش از 2ميليارد RM است. با افزايش و بالا رفتن سن جمعيت، دولت مي‌خواهد در بسياري از حوزه‌ها اصلاحاتي انجام دهد از جمله نوسازي بيمارستانهاي موجود، ساختمان و تجهيزات جديد پزشکي، گسترش تعداد پلي کلينيکها (درمانگاه‌ها)، و اقدامات ارتقاء آموزش و توسعه ترويج از راه دور بهداشت. در طي چند سال گذشته، آنها تلاشهاي خود را براي بازسازي سيستمها و جذب بيشتر سرمايه گذاري خارجي افزايش داده‌اند.

سامانه بهداشتي مالزي نيازمند پزشکاني است که يک دوره 3ساله اجباري خدمت را در بيمارستان‌هاي عمومي بگذرانند تا همواره نيروي کار اين بيمارستانها حفظ شود. اخيراً، پزشکان خارجي نيز دراين کشور براي اشتغال مورد تشويق قرار گرفته‌اند. اما هنوز، يک کمبود پيچيده از نيروي کار پزشکي به خصوص در سطوح کارشناسان کارآزموده وجود دارد که موجب مي‌شود خدمات درماني و بهداشتي پزشکي خاص تنها در شهرهاي بزرگ در دسترس قرار گيرد. تلاشهاي اخير دراثر فقدان تخصص براي استفاده از لوازم موجود که توسط سرمايه‌گذاري مهيا مي‌شود، ارائه امکانات به ديگر شهرها به حالت توقف باقي مانده‌است.

فعلاً 14 بيمارستان دولتي و مرکز بهداشتي با ظرفيت کلي 28163تخت وجود دارد. همچنين ? موسسه تخصصي درماني (از جمله موسسات روانشناسي) با ظرفيت 6292تخت وجود دارند. همچنين درمورد بيمارستانهاي خصوصي، 225 واحد درماني (از جمله زايشگاه و شيرخوارگاه) در مالزي وجود دارد و آنها ظرفيت 9498تخت را فراهم مي‌سازند. اکثر آنها در نواحي شهري قرار دارند و نيز بسياري از بيمارستانهاي عمومي مجهز به جديدترين تجهيزات تشخيصي و پرتونگاري هستند. براي بيمارستانهاي خصوصي به طور کل سرمايه‌گذاري بهينه‌اي منظور نشده‌است – و آنها اغلب ظرف 10سال پيش از آن که شرکت‌ها از آن سودي حاصل کنند، به کار خود خاتمه مي‌دهند. اما، هم اکنون وضعيت تغيير کرده و شرکتها اينک به دنبال ورود مجدد به اين حوزه مي‌باشند، به خصوص ازاين لحاظ که خارجي‌ها علاقه فراواني دارند که براي مراقبت درماني به مالزي وارد شوند.

 

مردم

 

ساکنين کشور مالزي از سه نژاد مالايي (60?)، چيني (27?)، هندي (12?) و غيره (1?) تشکيل شده‌است.

دين

مسجد عبوديا، يکي از مساجد تاريخي شناخته شده کوآلاکانگسار

مالزي يک جامعه چندديني است، و اسلام دين رسمي اين کشور مي‌باشد. برطبق ارقام آماري در سال 2000، چهار دين اصلي آن عبارتند از اسلام (?4/60جمعيت)، بودائيسم (?2/19جمعيت)، مسيحيت (?1/9بيشتر در شرق مالزي)، و هندوئيسم (?3/6). تا سده بيستم، فعالترين اعتقادات سنتي| آنيميسم که تاکنون به لحاظ بحث تا درجه بالاتري از رسميت در مالزي تداوم يافته براي تاييد آماده شده‌است. ارقام مذکور مي‌تواند تحريف شده باشد چراکه آنها اين واقعيت را در نظر نگرفته‌اند که تمامي اشخاص مالايايي به لحاظ رسمي مسلمان بوده و بدون توجه به باورهاي شخصي آنها، مسلمان فرض شده‌اند.

اگرچه قانون اساسي مالزي از لحاظ نظري آزادي مذهبي را تضمين مي‌کند، در عمل، اين وضعيت چندان هم ساده نيست (نگاه کنيد به آزادي مذهبي در مالزي) اغلب غير مسلمانان در فعاليتهاي خود همچون احداث ساختمانهاي مذهبي با محدوديتهايي روبرو هستند. ضمناً، مسلمانان خود را نسبت به اطاعت از تصميمات احکام شريعت ملزم مي‌دانند. به عنوان يک مسئله قانوني هنوز کاملاً مشخص نشده که آيا مسلمانان آزادانه از احکام اسلام پيروي مي‌کنند يا خير. در برخي از موقعيتها، دادگاه‌هاي مالزي حق آزادي انتخاب مذهب را براي فرد حتي زماني که از دين اسلام برگشته، ناديده گرفته‌اند. همچون يوشع جمال الدين در برابر موضع وزارت کشور در دهه  1980در کل، هرکسي که مي‌خواهد از دين اسلام برگردد بايد بطور قانوني اظهار نمايد، اما اين امر هنوز توسط دادگاه‌هاي داخلي مالزي به رسميت شناخته نشده‌است. گفته مي‌شود هرکسي مي‌تواند ارتداد خود را به يک دادگاه شريعت اظهار کند، اما کلاً دادگاه چنين مجوزي را به وي نمي‌دهد.

مردم مالزي شخصاً به اعتقادات مذهبي يکديگر احترام مي‌گذارند، و عمدتاً مشکلات مذهبي داخلي از جهت سياسي به وجود مي‌آيد.

 

اسلام در مالزي

 

بودائيسم در مالزي

مسيحيت در مالزي

هندوئيسم در مالزي

وضعيت آزادي مذهبي در مالزي

فرهنگ مردم مالزي افرادي بسيار خونگرم و ميهمان نواز هستند. مسلمانها داراي رستورانها و فروشگاه‌هايي هستند که با آرم حلال مشخص مي‌شوند. هندوها به برهما و چيني‌ها به بودا معتقد هستند.

با توجه به طبيعت بخشنده اين سرزمين بومي‌ها که اکثرا مسلمانند داراي اخلاقي خوش و دست و دل باز هستند. داراي نظم و ترتيب در کارها به شکل کاملاً اروپايي مي‌باشند. که با توجه به سرمايه گذاريهاي شرکت‌هاي ژاپني در اين کشور و نظارت و مديريت ژاپني‌ها اين نظم در تمام جاها مشهود است.

تنها قمار خانه کشورهاي مسلمان در اين کشور و در بلنداي تله کابين شهر گنتينگ و ورود مسلمانان مالائي به آن ممنوع است. مالزي کشوري است تفريحي و بسيار زيبا که در سال 2006 برابر با 22 ميليون نفر توريست را پذيرا بوده‌است. جمعيت اين کشور 28 ميليون است.

مالزي يک جامعه چند نژادي، چند فرهنگي و چند زباني است که شامل ?65مالايايي و ديگر قبايل بومي، ?25 چيني، و ?7هندي مي‌باشد. مالايايي‌هايي که بزرگترين مجموعه را تشکيل مي‌دهند، همگي مسلمان مي‌باشند چرا که هر فرد بايد مسلمان باشد تا از لحاظ قانوني بتواند تحت شرايط امور قانوني مالزي قرار گيرد. مالايايي‌ها از لحاظ سياسي نقش غالبي را ايفا نموده و گروهي را تشکيل مي‌دهند که بوميپوترا ناميده مي‌شود. زبان بومي آنها مالايايي، «باهاسا مالايو» است. باهاساي مالزي بسيار شبيه به باهاسا مالايو درکاربردي‌ترين مواردي است که زبان ملي کشور مالزي شمرده مي‌شود.

در گذشته، زبان مالايايي عمدتاً به خط جاوي نوشته مي‌شد که يک الگوي خطي بر اساس زبان عربي است. با گذشت زمان، ترکيب لاتين بر الگوي جاوي به عنوان يک الگوي غالب نگارشي چيره شد. اين بيشتر در اثر نفوذ نظام آموزشي استعماري بوده که به بچه‌ها نگارش لاتين را به جاي الگوي عربي آموزش داده‌است.

بزرگترين قبيله بومي از لحاظ تعداد، مردم ايبان از ساراواک هستند که تعدادشان بيش از 600 هزار نفر است. برخي از مردم ايبان هنوز در روستاهاي قديمي جنگلي در کلبه‌هايي در کنار رودهاي راجانگ و لوپار و سرشاخه‌هاي آن زندگي مي‌کنند، اما بسياري از آنها به شهر مهاجرت کرده‌اند. بيدايوه، (170000) قبيله‌اي است که افراد آن در بخش جنوب غرب ساراواک قرار دارند. بزرگترين قبيله بومي در ساباه، کادازان است. بيشتر آنها کشاورزان مسيحي هستند که از اين طريق امرار معاش مي‌کنند. اورانگ اسلي (140000) يا قبايل بومي، شامل تعداد ي از جوامع نژادي مختلف هستند که در شبه جزيره مالزي زندگي مي‌کنند. از لحاظ سنتي، شکارچيان و کشاورزان عشاير بسياري از آنها در مکان مشخصي ساکن بوده و تا حدودي جذب شهرهاي جديد مالزي شده‌اند. اما، آنها به عنوان فقيرترين گروه اجتماعي در کشور باقي مانده‌اند.

جمعيت چيني‌ها در مالزي عمدتاً شامل فرقه‌هاي بدائيست ماهايالنا، [[تائوئيست[[ يا مسيحي مي‌باشند. زبان چيني در مالزي به انواع لهجه‌هاي چيني تکلم مي‌شود از جمله چيني ماندارين، هوکين / فوجيان، زبان کانتوني، هاکا و تئوچو. برخي از چيني‌ها به انگليسي به عنوان زبان اول صحبت مي‌کنند. زبان چيني از لحاظ تاريخي در جامعه تجاري مالزي رايج بوده‌است.

هنديها در مالزي عمدتاً مردم تاميل هندو از جنوب هند هستند که به زبان تاميلي، مردم تلوگو، مالايالام، و هندي تکلم مي‌کنند و بيشتر در شهرهاي بزرگتر غرب شبه جزيره زندگي مي‌کنند. بسياري از طبقات متوسط تا بالاي متوسط هندي در مالزي به زبان انگليسي به عنوان زبان اول صحبت مي‌کنند. همچنين جامعه‌اي بزرگ از سيکها در مالزي زندگي مي‌نمايند که جمعيت آنها در اينجا بالغ بر 83000 نفر مي‌باشد.

نژاد مرکب اوراسيايي، کامبوجي، ويتنامي، و قبايل بومي باقي جمعيت مالزي را تشکيل مي‌دهند. تعداد کمي از اوراسيايي‌ها که ترکيبي از اعقاب پرتغالي- مالايايي هستند، به يک زبان درآميخته با پرتغالي تکلم مي‌کنند که زبان پاپيا کريستانگ گفته مي‌شود. همچنين اوراسيايي‌هايي با اعقاب دورگه مالايايي و اسپانيائي وجود دارد که عمدتاً در ساباه سکن هستند. مهاجران موجود از کشور فيليپين، به زبان چاواکانو صحبت مي‌کنند، که تنها زبان ممزوج با مبناي اسپانيولي در آسيا مي‌باشد. کامبوجيها و ويتناميها عمدتاً بودائي هستند. (کامبوجيهاي فرقه تراوادا و ويتناميهاي فرقه ماهايانا)

موسيقي سنتي مالزي شديداً تحت تاثير اشکال چيني و اسلامي قرار گرفته‌است. اين موسيقي بطور گسترده‌اي حول ابزار موسيقي چون گدانگ (طبل) مي‌چرخد، اما ديگر ابزار ضربي (برخي ساخته شده از صدف)، رباب، وسايل موسيقي رشته‌اي يا کششي، سروناي (سرنا)، و ابزار موسيقي دهل مانند (ني دوشاخه)؛ فلوت و ترومپت هستند. اين کشور داراي سنت توانمندي از رقص و درامهاي همراه بارقص مي‌باشد، که برخي ريشه تايلندي، هندي و پرتغالي دارند. ديگر اشکال هنرمندانه شامل (تئاتر سايه‌اي خيمه شب بازي)، (wayang| kulit wayang)، سيلات (هنر رزمي داراي سبک) و صنايع دستي همچون باتيک، بافندگي با نقره و برنزکاري، مي‌باشد.

 

شهروندي

 

به بيشتر مالزيايي‌ها بر اساس حقوق مدني شهروندي داده شده‌است همه مالزيايي‌ها بدون هيچ شهروندي رسمي در داخل ايالات خود شهروند فدرال هستند. براي هر شهروند کارت شناسائي بهداشتي تحت عنوان "MyKad" در سن 12 سالگي صادر مي‌شود، و بايد هميشه آن را با خود داشته باشد. هر شهروند لازم است کارت شناسائي خود را به پليس نشان دهد، يا در مواقع اضطراري که هر فرد نظامي بايد خود را به وسيله آن معرفي نمايد. اگر کارت فوراً در دسترس نباشد، شخص به لحاظ فني 24ساعت بر اساس قانون فرصت دارد تا با مراجعه به نزديکترين کلانتري براي دريافت آن اقدام نمايد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تعطيلات

 

مردم مالزي در طول سال تعدادي روزهاي تعطيلي و جشن دارند. برخي از اين تعطيلات جزو تعطيلات عمومي فدرال معرفي شده‌اند و بعضي ديگر توسط خود ايالات به عنوان تعطيلات عمومي معرفي مي‌شوند. برخي جشنها نيز که جزو تعطيلات عمومي محسوب نيستند از سوي گروه‌هاي خاص نژادي يا مذهبي تعطيل محسوب مي‌شوند.

مشهورترين روز تعطيل (در مالزي) «هاري مرداکا» (روز استقلال-National Day) در 31 اوت به يادبود استقلال فدراسيون مالزي در سال 1957 مي‌باشد. هاري مرداکا، و نيز روز کارگر (?مي)، روز تولد شاه (اولين شنبه ماه ژوئن) و برخي اعياد ديگر به عنوان تعطيلات عمومي و رسمي و فدرال در اين کشور محسوب مي‌شوند.

مسلمانان در مالزي (ازجمله تمام مالايايي‌ها و ديگر مسلمانان غير مالايايي) در تعطيلات مسلمين جشن مي‌گيرند. معروفترين عيد، عيد فطر ((که «هاري رايا عيدالفطر نيز گفته مي‌شود) و ترجمه مالايايي آن عيدالفطر است. کلاً اين عيد از سوي مسلمانان سراسر جهان در پايان ماه رمضان، ماه روزه داري، برگزار مي‌شود. علاوه بر، Hari Raya Puasa، آنها عيد قربان (به»هاري راياً عيدالاضحي نيز گفته مي‌شود و ترجمه آن عيدالاضحي (قربان) بوده)، و اول ماه محرم (سال جديد اسلامي)، و مولد الرسول (روز تولد پيامبر (ص)) را نيز جشن مي‌گيرند.

فرهنگ چيني در مالزي به عنوان نمونه جشنهايي برگزار مي‌شود که از سوي تمام چيني‌هاي سراسر جهان انجام مي‌گيرد. سال جديد چيني معروفترين اين جشنها است که 15 روز طول مي‌کشد و با " جشن فانوس به پايان مي‌رسد. ديگر جشنهاي برگزار شده از سوي چيني‌ها عبارتند از جشن کينگمينگ، جشن قايق اژدها و جشن ميانه پاييز. علاوه بر جشنهاي سنتي چيني، بودائي‌هاي چيني نيز جشن روز وساک را برگزار مي‌نمايند.

اکثر هنديهاي مالزي هندو هستند و جشن ديپاوالي (ديوالي)، يا جشن نور نور برگزار مي‌کنند، در حالي که تايپوسام مراسمي است که در سراسر کشور با تجمع هندوها در باتو کيوز (غارهاي باتو) برگزار مي‌گردد. گذشته از هندوها، سيکها نيز جشن وايساکي، يا سال جديد سيکها را برگزار مي‌کنند.

 

جشنهاي ديگر همچون کريسمس، هاري گاواي بين مردم ايبان در داياک، پستاکاآماتان از مردم کادازان دوسون نيز در کشور مالزي برگزار مي‌شود.

با وجود آن که بيشتر اين جشنها مربوط به نژاد يا مذهب خاصي مي‌شود، تمامي مالايايي‌ها بدون توجه به پيشينه مذهبي و نژادي خود، اين جشنها را با هم برگزار مي‌کنند. در سالهاي ????-???? زماني که جشنهاي هاري رايا پوآسا و سال جديد چيني با يکديگر همزمان گرديد، شعار«Raya Kongsi» که ترکيبي از Gong Xi Fa Cai بود، براي تبريک سال نوي چيني استفاده شد، و هاري رايا (که در زبان مالايايي به مفهوم «جشنگيري با همديگر» مي‌باشد) بکار رفت. در طول سالهاي ????-????، هاري رايا پوآسا و ديواپالي با يکديگر مقارن شده، و يک شعار مشابه «Raya Deepa» ابداع مي‌شود.

جاذبه‌هاي گردشگري

شبه جزيره مالزي به سبب داشتن سواحل بيشمار و گوناگون در بخش‌هاي مختلفش، يکي از بزرگترين و مهمترين مکانهاي غواصي در دنيا شمرده مي‌شود. محدوده ساراواک به سبب داشتن آبهاي شفاف و گوناگوني ماهي‌ها از زيباترين جاذبه‌هاي مالزي به شمار مي‌رود.

طبيعت زيبا و استوايي مالزي مکانهاي متعددي را براي گردشگران علاقمند به طبيعت ارائه مي‌کند. تامان نگارا يا جنگل ملي مالزي از قديمي‌ترين جنگلهاي جهان به شمار مي‌رود.

سواحل شرقي شبه جزيره مرکزي مالزي، داراي جزاير بسيار ديدني و بکر مي‌باشند که از آن جمله عبارتند از : جزيره پرهنتيان, جزيره ردانگ, جزيره تيومان. همچنين مي‌توان به جزيره? لنکاوي اشاره کرد که در شمال غربي مالزي واقع شده‌است و در زبان مالايي به معني جزيره? عقاب سرخ قهوه‌اي است.جزيره? لنکاوي با جزيره کيش در خليج پارس خواهر خوانده هستند.

برج‌هاي دوقلوي پتروناس که متعلق به شرکت نفتي پتروناس مالزي مي‌باشند در حال حاضر بلندترين برجهاي دوقلوي جهان مي‌باشند که يکي از مکانهاي توريستي شهر کوالالامپور را بوجود آورده‌اند.

مجسمه? ايستاده? بودا در باتو کيو(کوالالامپور) بلندترين مجسمه? ايستاده دنياست که همه روزه تعداد زيادي از توريست‌ها از آن ديدن مي‌کنند.

پارک پرنده‌ها  واقع در شهر کوالالامپور نيز بزرگترين باغ پرنده‌هاي روباز در دنياست.

بلنديهاي گنتينگ  و مجموعه هتلها و رستورانها به همراه تنها کازينو موجود در مالزي در فاصله کمي از کوالالامپور نيز يکي ديگر از جاذبه‌هاي گردشگران در مالزي مي‌باشد. بازارهاي محلي و فروشگاههاي بسيار بزرگ داخل شهر کوالالامپور نيز شايد يکي ديگر از جاذبه‌هاي اين شهر براي عده‌اي از گردشگران باشد.